Skip to content

HET EINDE

foto rouwkaart

De regie in handen tot op het eind

Krachtig, intens nieuwsgierig en vol passie

Als geen ander alles uit het leven gehaald

Dag lieve Jos, love u

Met pijn in ons hart hebben wij afscheid genomen van mijn lieve en onvergetelijke man, onze lieve vader en opa.

JOS VAN VLIET

Hilversum, 12 maart 1946                               Roquefort les Pins, 10 mei 2013

Marieke van Vliet – Van der Hoeven

E-mail: mariekevanvliet@hotmail.nl

De crematie vindt plaats op woensdag 15 mei.

Advertenties

TOCH MORFINE

voeten

Omdat de afgelopen nacht de kortademigheid maar niet wegging, heb ik mijn nachtzuster om een shotje morfine gevraagd. Ik geloof dat ze liever had gehad, dat ik haar een oneerbaar voorstel had gedaan, want veel verder dan een spierontspanner/slaappil kwam ze niet. Beter iets dan niets. De volgende morgen heb ik de cardioloog toch maar eens goed aan zijn jasje getrokken en gezegd dat ik dat heen en weer gerij tussen huis en hospitaal helemaal zat ben, omdat ze nu van plan waren mij vandaag naar huis te sturen, terwijl ik nog lang niet van mn kortademigheid af ben. En dan zeker maandag hier weer naar toe. Niet dus. Me-vrouw Marieke weet hoe ik over het einde der tijden denk en heeft mij met al haar liefde laten weten zich daarin te kunnen vinden. Ook zonen Mees en Rikkert en dochter Mirna zijn inmiddels hierover op de hoogte gebracht. Twee huisartsen, een paar cardiologen en nog wat voor mij nog ongrijpbare instanties voeren nu met me-vrouw Marieke overleg, over een beetje gezellig afscheid van Johannes, Marinus, Theodorus. Zeg maar Jos waardig. Maandag ga ik naar huis en hoor ik daar wel, hoe men over mijn lot denkt te beschikken. Vooralsnog moet ik het vannacht doen met 10 mg morfine (toch gelukt!).

EEN NIEUWE DAG

mesange mougins

Het is tien over half zes in het Zuid Franse Mougins, waar een merel laat weten, dat ons een nieuwe dag te wachten staat. Ik wist dat al enkele uren geleden, want het was me weer een nacht vol kreunen en steunen. Om me de volgende week op de been te houden, spuiten ze me nu al vast vol met Dobutamine, een heel gemeen goedje, dat meer bijwerkingen heeft, dan waar het goed voor is. Zo heb ik de hele nacht liggen ‘boeren’, voelde ik mn hart constant aan de slag en zat ik regelmatig achter mn adem aan. Ik ben wel heel benieuwd wat er volgende week met me gebeurt, om dit ongerief nog goed te maken.

EINDSPRINT WORDT VOORBEREID

Tzanck

Voelde het vorige week nog niet alsof het Grote Vaarwelzeggen was begonnen, nu een week later liggen de zaken toch weer wat anders. Ik dacht in mijn situatie de remedie tegen een slechte nachtrust te hebben gevonden, door voor het slapen gaan een goed glas rode wijn tot mij te nemen. Twee dagen leek dát het grote geheim, om zonder kleerscheuren de nacht door te brengen, maar maandag- op dinsdagnacht was het weer Bingo. Zoekend naar lucht begreep ik, dat de nachten ervóór slechts sprake is geweest van een korte opleving. Inmiddels lig ik weer in het ziekenhuis met een infuus van o.a. Dobatumine met als primaire werking de verhoging van de contractiekracht van de hartspier. Dat gaat er over enkele dagen toe leiden, dat ik me dan iets beter zal voelen, met als doel thuis de eindsprint in te zetten.

MARIEKE MAG NU OP HAAR STREPEN GAAN STAAN

streep

Ondanks de heikele situatie in huize Van Vliet, hebben we besloten, dat me-vrouw Marieke haar 9-weekse opleiding tot Senior Purser bij de KLM gewoon in Nederland zou afronden. Daar is nu zo lang op gewacht en Marieke was er ook helemaal klaar voor. Vanmiddag zullen aan haar en haar 11 mede-cursusgenoten de versierselen die bij deze functie horen tijdens een officiële bijeenkomst op Schiphol worden uitgereikt. Bij thuiskomst vanavond wacht haar een karikatuur door onze vriendin Nelly voorzien van de 4 zilveren strepen aangevuld met de nieuw verworven vijfde gouden streep. Marieke, je bent een kanjer!

BYE BYE, ZWAAI ZWAAI

rik weg

Bij ontstentenis van me-vrouw Marieke ben ik de afgelopen dagen liefdevol verzorgd door zoon Rik, dochter Mirna en hun broer Mees. Wat was het mooi om te zien, hoe deze drie kinderen in de gegeven omstandigheden harmonieus met elkaar zijn omgegaan. Gisterenavond vertrok Mirna naar Nederland en vanmorgen bracht zoon Mees zijn broer naar de bus, die hem van Roquefort les Pins linea recta naar de luchthaven van Nice zou brengen. En nu kunnen we ons weer opmaken voor de komst van me-vrouw Marieke, die vanavond voor het eerst als Senior Purser naar huis komt.

ALLE KINDEREN IN ROQUEFORT

badminton

Het is druk in Roquefort les Pins. Het is patient Van Vliet aangeraden zich zo kalm mogelijk te houden en al helemaal niet het huis te verlaten. Zo ik daar al zin in zou hebben. Vocht achter de longen en een extreem lage bloeddruk zorgen voor een gevoel, dat er nog maar 1 kaarsje brandt, waarmee je zeer voorzichtig moet omgaan, anders wappert het uit, voor je er erg in hebt. Huisarts, prikzuster, cardioloog, het komt allemaal gezellig langs, in plaats van dat ik ergens heen moet. Inmiddels is de BNP-waarde ook tot de ongekende hoogte van 3.221 gestegen, iets waarvan men hier nog nooit eerder heeft gehoord. Zoon Rik en dochter Mirna (foto) zijn ook weer voor een paar dagen op bezoek en komen er eens per dag toch ook wel een paar vrienden uit Nederland langs. Alsof het grote vaarwel zeggen nu al is begonnen. Zo voelt het echter niet. Eerst nog even genieten van wat het leven nog voor lekkers te bieden heeft (zoals een portie rendang van dochter Mirna).

Rendang